Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Οι…αγαπημένες μας απειλές !


Πήρε φωτιά το διαδίκτυο το τελευταίο διήμερο με τίτλους  με τίτλους όπως «ο Ερντογάν μας απειλεί», «θέτει θέμα συνόρων», «αμφισβητεί τα σύνορα», έως και ότι ετοιμάζεται για πόλεμο ακούσαμε και γενικώς δημοσιογράφοι, blogers και λοιποί ανακάλυψαν «φλέγον εθνικό θέμα» και έδωσαν τα ρέστα τους για μια ακόμη φορά... Τι είχε συμβεί ;

Απλά ο Ερντογάν  έκανε κάποιες δηλώσεις για λαϊκή κατανάλωση, οι οποίες στόχο είχαν στην πραγματικότητα να αποδημήσουν τον Κεμάλ και τον Κεμαλισμό,και όπου χαρακτήρισε μη συμφέρον για την Τουρκία το μοίρασμα των συνόρων που επέφερε η συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Επρόκειτο για μια ιστορική άποψη και αναφορά που καθόλου δεν συνοδεύτηκε από δηλώσεις για επαναχάραξη και αλλαγές συνόρων στο μέλλον. Μήπως παρόμοιες δηλώσεις δεν γίνονται κατά καιρούς στην Ελλάδα για Ίμβρο και Τένεδο, για τη βόρεια Ήπειρο και το πόσο μας αδίκησαν οι κακοί σύμμαχοι κλπ ;
Προς τι λοιπόν αυτός ο πανικός και η υπερβολή ;

Πέρα από τους καθαρά πολιτικούς λόγους σκοπιμότητας (που είναι σαφώς υπαρκτοί) που έχουν να κάνουν με τη φιλορωσική αντι-Ερντογάν γραμμή του Ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, θα έλεγα ότι στην πραγματικότητα το Ελληνικό έθνος και κράτος από τη γέννησή τους τρέφονται από εθνικούς εχθρούς και κινδύνους. Αν και αυτοί οι κίνδυνοι δεν είναι πάντα παράλογοι, όπου δεν υπάρχουν τους ανακαλύπτουμε και από μόνοι μας ! 
Ο δε Ελληνικός λαός πάντα πείθεται για την ύπαρξή τους γιατί μέσα σε αυτά τα 200 χρόνια ανεξαρτησίας έχει ζήσει στο πετσί του πολέμους, καταστροφές και πολιτικές αστάθειες και δύσκολα μπορεί να κρίνει ποιος έφταιγε για αυτές. Πάντα πιστεύει και πείθεται πως έφταιγαν οι άλλοι και ποτέ εμείς και θαρρεί κανείς πως αν δεν υπήρχαν αυτοί οι εχθροί δύσκολα θα επιβιώναμε και ως έθνος, αφού ίσως να χάναμε πολλά από τα ερείσματα μας για επιβίωση και αυτοεπιβεβαίωση !
Υπερβολικό; Μπορεί ναι , μπορεί και όχι…

Έτσι και στη σημερινή εποχή του ίντερνετ, των trolls, των «ψεκασμένων» , της Χρυσής Αυγής και λοιπών ο Έλληνας κάλλιστα έχει πειστεί πως κινδυνεύει  από Τούρκους, «Σκοπιανούς», Αλβανούς, Κοσοβάρους, αλλά και από τους «άτιμους» Αμερικάνους και Εβραίους συμμάχους τους που και καλά είναι έτοιμοι στην πρώτη ευκαιρία να βοηθήσουν όλους αυτούς για να μας κατασπαράξουν !!  Και όλα αυτά αν και από ιδρύσεώς του το Ελληνικό κράτος δεν έχει χάσει ούτε σπιθαμή συνόρων και αντίθετα επεκτάθηκε πολλές φορές πάνω από το αρχικό του μέγεθος !

Συνοψίζοντας θα λέγαμε κατά πρώτον πως ειδικά σήμερα ζούμε σε μια εποχή πατριδολαγνείας και εθνολαγνείας όπου πολιτικοί, κόσμος και ΜΜΕ τρέφονται και αυτοεπιβεβαιώνονται  μέσα στην κρίση και την παρακμή μας με εθνικά θέματα που και όταν δεν υπάρχουν τα δημιουργούμε από μόνοι μας. Οτιδήποτε μη εθνικά ορθό και αν ακουστεί γίνεται πανικός και στήνονται λαϊκά δικαστήρια εθνικοφρόνων στην πολιτική, στα ΜΜΕ και στα social media, ειδικά αν αυτό αφορά οποιονδήποτε επώνυμο και κάποια δήλωσή του (πχ. Ρέμος πρόσφατα και θυμηθείτε Παντελίδης παλιότερα) και αυτή η τριτοκοσμική κατάσταση δεν λέει να σταματήσει ,αντίθετα δημιουργούνται συνεχώς και νέα εθνικιστικά κόμματα έτοιμα για εθνολαϊκισμό και πατριδοκαπηλεία.

Γενικώς-όχι μόνο τώρα,αλλά και παλιότερα- οτιδήποτε θεωρείται εθνικό θέμα, αντιμετωπίζεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων κατά πρώτον με το δόγμα πως εμείς ως Ελλάδα «πάντα έχουμε δίκιο» και δεύτερον με την εξαφάνιση κάθε μέτρου και κάθε ίχνους ορθολογισμού και αντικειμενικότητας στη σκέψη και στα λεγόμενά μας. Αυτό μας οδηγεί πολλές φορές και σε συμπεριφορές φασίζουσες και ακατανόητες από οποιονδήποτε δεν γνωρίζει την Ελληνική κουλτούρα και νοοτροπία. Οι δε πολιτικοί μας είτε αρνούνται να συγκρουστούν με το λαϊκό αίσθημα φοβούμενοι το πολιτικό κόστος, είτε υποδαυλίζουν αυτές τις νοοτροπίες.

Θυμηθείτε το Μακεδονικό ως την πιο χαρακτηριστική περίπτωση εθνικού θέματος όπου απουσίαζε και απουσιάζει ακόμα κάθε ίχνος ορθολογισμού και μετριοπάθειας. Έτσι και οι πολιτικοί μας δεν θέλησαν να το αγγίξουν τόσα χρόνια, φοβούμενοι –εκτός των καθαρά γεωπολιτικών ζητημάτων που εξυπηρετούν- πως το πολιτικό κόστος θα είναι πολύ μεγάλο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: